و فرمود : هبه و بخشش ، اگر صاحبش بخواهد از آن برمىگردد - خواه تحويل گرفته شده باشد يا تحويل گرفته نشده باشد - مگر به خويشاوند كه در آن رجوع نمىشود . » 328 - ( 4 ) صفوان بن يحيى گويد : « از امام موسى بن جعفر عليه السلام سؤال كردم : شخصى مزرعه‌اش را وقف مىكند ، سپس تصميم مىگيرد با آن كار ديگرى انجام دهد . امام عليه السلام فرمود : اگر براى فرزندانش و ديگران وقف و براى آن ، سرپرستى معين كرده است ، حق بازگشت از آن را ندارد و اگر آنها صغيرند و شرط كرده كه خودش سرپرستى آن را تا زمان بلوغ براىشان به عهده بگيرد و از طرف آنان تحويل گرفته است ، حق بازگشت در آن ندارد . و اگر بالغ هستند و هنوز به آنان تحويل نداده است و آنها نيز با جدال و مرافعه آن را تحويل نگرفته‌اند ، مىتواند در آن رجوع كند ، زيرا آنان - با اين‌كه بالغند ولى - آن را تحويل نگرفته‌اند . » 329 - ( 5 ) محمد بن جعفر اسدى گويد : « در ميان پاسخ پرسش‌هايم از امام زمان ( عج ) كه از شيخ ابوجعفر محمد بن عثمان قدس سره به دستم رسيد ، اين مطلب وجود داشت : . . و پرسشت دربارهء وقف براى ما و آنچه براى ما قرار داده و سپس صاحبش به آن نيازمند مىشود . پس هرآنچه تحويل داده نشده ، صاحبش در آن اختيار دارد و آنچه تحويل داده شده ، صاحبش اختيارى در آن ندارد ، خواه صاحبش به آن احتياج پيدا كند يا احتياج پيدا نكند ، به آن نيازمند باشد يا بىنياز باشد . . . و اين‌كه دربارهء شخصى سؤال كردى كه مزرعه‌اى را براى ما قرار مىدهد و آن را تحويل سرپرستى مىدهد تا به كارهاى آن رسيدگى و آن را آباد كند و از درآمدش خرج و هزينه آن را بپردازد و باقيمانده درآمد آن را براى ناحيه ما قرار دهد ، همانا اين كار براى كسى كه صاحب مزرعه او را به عنوان سرپرست تعيين كرده جايز است و براى ديگران جايز نيست . »